Hoewel wij erg kunnen genieten van de mooie dingen van het leven (lees: uitstapjes & vakanties, eten & drinken, gadgets, interieur etc.) sparen we ook aardig wat. Niet alleen voor onszelf maar ook voor Kiki. Laatst had ik het er met iemand anders over en toen realiseerde ik me hoe verschillend ouders denken over sparen voor je kind.

Eerst even over ons eigen spaargedrag

Wij zijn allebei niet zo goed in oppotten. Als we iets moois zien kopen we het vaak meteen. Mits het natuurlijk binnen redelijke grenzen blijft. Maar we hebben natuurlijk geen oogkleppen op en realiseren ons zeker dat sparen ook belangrijk is.

Los van wat we zakelijk reserveren, hebben we 2 spaarekeningen voor onszelf. Eentje is er om structureel op te sparen. Daar gaat ook iedere maand een behoorlijk bedrag naartoe. Dat geld is bedoeld als reserve voor als de wasmachine kapot gaat. Maar ook voor de vakantie of als we in huis iets willen verbouwen. Verder hebben we een spaarrekening waarop we geld storten dat ‘over’ is of als we eens een meevaller hebben. Dat geld gebruiken we speciaal om ieder jaar een stukje van onze hypotheek mee af te lossen. Zo hebben we de afgelopen jaren toch al een substantieel bedrag op onze hypotheek af kunnen lossen. Niet alleen geeft het rust om te zien dat je lening steeds lager wordt maar geleend geld kost nu eenmaal nog altijd meer dan eigen geld oplevert.

Tot slot sparen we sinds kort ook koopzegels bij de supermarkt. Los van het feit dat dat een aardig rendement oplevert (4%) missen we die paar euro in de week niet. En aangezien we niet de discipline hebben om iedere week een paar euro in een potje te stoppen (en het in een potje natuurlijk ook niets oplevert) kopen we er zegels van. Dat geld mis je toch niet echt maar het is wel erg prettig als je bijvoorbeeld voor de vakantie een stapel spaarboekjes kunt verzilveren.

Sparen voor je kind

Wij waren er al snel uit dat we voor Kiki ook structureel wilden sparen. In eerste instantie weet je natuurlijk nog niet precies wat je dan kunt sparen omdat de werkelijkheid pas uit gaat wijzen wat een kind nu eigenlijk kost. Vanaf dat Kiki 2 maanden oud was ging ze naar het kinderdagverblijf en kregen wij kinderopvangtoeslag. Die hebben we steeds bewust apart gezet. Zo deden we dat ook met de kinderbijslag. Tot nu toe hebben we dat geld niet echt gemist en konden we de spullen die we voor haar nodig hadden van onze lopende rekening of onze eigen spaarrekening betalen. Nu ze geen kinderopvangtoeslag meer krijgt, sparen we alleen de kinderbijslag en een vast bedrag per maand. Maar doordat we de afgelopen 4 jaar echt veel gespaard hebben, staat er toch al een aardig buffertje op haar rekening. Ook extraatjes die opa’s en oma’s haar soms toestoppen verdwijnen meestal in de spaarpot al mag ze er van ons ook af en toe iets van kopen om de waarde van geld te leren kennen.

Waar spaar je dan voor?

Zoals wij er nu in staan denken we dat we sparen voor haar studie. Studeren is er in de loop der jaren immers eerder duurder dan goedkoper op geworden. Op het moment dat je kind geboren wordt, weet je natuurlijk helemaal nog niet of het überhaupt wel gaat studeren maar laten we er vooralsnog maar even vanuit gaan dat dat wel zo is. En wie weet komt er nog eens een politieke beslissing die studeren weer goedkoper maakt maar laten we daar maar niet al te veel op rekenen.

Zelf zijn wij allebei opgevoed met het idee dat als wij als kind iets wilden (een stereotoren of een rijbewijs) dat we daar zelf voor moesten werken. Dat willen we ons kind ook graag meegeven al sluit ik niet uit dat we haar af en toe best eens wat extra’s toe zullen stoppen. Dat is nu eenmaal het voordeel van maar 1 kind hebben. Dan gaat dat net iets makkelijker.

Hoe sparen?

Wij sparen voor Kiki op een ‘gewone’ spaarrekening bij onze eigen bank. Die levert natuurlijk nauwelijks iets op maar dat geldt voor de meeste reguliere spaarrekeningen. We hebben een Zilvervloot-rekening wel eens overwogen omdat die extra rendement in de vorm van een bonus geeft maar op die rekening mag je maar maximaal EUR 600 per jaar sparen en daar zitten wij wel boven.

De spaarrekening die we hebben staat wel op Kiki’s naam maar tot ze 18 is, hebben wij natuurlijk als wettelijk vertegenwoordigers zeggenschap over de rekening. Tegen de tijd dat ze 18 wordt, moeten we maar eens een goed gesprek hebben 😉 Ik mag hopen dat wij haar dermate verantwoordelijk opvoeden dat ze het zorgvuldig gespaarde bedrag niet opeens verbrast zodra ze meerderjarig is maar je weet het maar nooit. Vooralsnog moeten we daar maar vanuit gaan maar als het anders loopt, kunnen we het geld altijd nog op onze eigen naam zetten en haar bijvoorbeeld een toelage geven. Of een deel voor haar studie reserveren en een deel voor de aankoop van een huis of iets dergelijks.

Spaar jij voor je kind en zo ja, hoe doe je dat?

Volg mij ook op social media!

Schrijf een reactie