Van mijn zus kreeg ik eens een ‘kletspot‘. Dat is een glazen pot met allemaal leuk vormgegeven kaartjes erin met vragen erop. Op de pot staat:

Ouderwets gezellige tafelgesprekken.

Boeiende bekentenissen, verhalen van vroeger en hilariteit.

Het is dus bedoeld als leuk gezelschapsspel maar ik haal er ook bloginspiratie uit. Zoveel zelfs dat ik er wel een serie aan kan wijden: Uit de Kletspot. Vandaag beantwoord ik een van de vele leuke vragen:

Als je je studie over mocht doen waar zou je dan voor kiezen?

Met de kennis van nu?

Laat ik allereerst eens even in mijn geheugen graven om te analyseren hoe ik bijna 30 jaar geleden tot mijn studiekeuze kwam. Ik zat in VWO-6 en moest een studie kiezen. Indertijd was de indeling in bachelor en master nog niet zoals nu. Je ging of naar het HBO of naar de Universiteit.

In eerste instantie dacht ik naar de universiteit te gaan. Ik ging naar een open dag van de Radboud Universiteit in Nijmegen omdat ik dacht dat ik psychologie zou willen studeren. Hoewel de open dag erg interessant was, bekroop mij wel het idee ‘Jeetje, ga ik echt leren hoe ik andere mensen moet doorgronden terwijl ik zelf nog amper weet hoe ik zelf in elkaar steek?’

Psychologie werd het dus niet.

Uiteindelijk viel de keuze op Europese Studies. Dat leek me een mooie combi van economie, beleid en politiek maar dan op een Europees niveau. Om die studie te kunnen volgen moest je eerst een propedeuse doen in een taal van de Europese Unie. Het lag in mijn geval voor de hand dat dat Frans werd.

Maar op de universiteit had ik het niet zo naar mijn zin

Ik vond het er zo anoniem, massaal en theoretisch. Ik ben toch meer een praktijkmens en besloot na mijn propedeuse toch voor een HBO-studie te kiezen.

Het werd Management, Economie en Recht

Met als afstudeerrichting Bank- en Verzekeringswezen.

Lang leek dat een perfecte studiekeuze. Het was weliswaar een brede studie maar ik heb er wel veel aan gehad in mijn carriere in het bankwezen. Ik volgde later nog een post-HBO opleiding tot financieel planner en nadat ik een paar jaar actief als teamleider was geweest, volgde ik nog een post-HBO opleiding tot coach practitioner. Kwam toch het doorgronden van menselijk gedrag weer om de hoek kijken!

Dat analyseren van menselijk gedrag bleef dus trekken

Niet alleen werkte ik in een commerciële omgeving waarin ik maar al te graag het gedrag van mijn klanten wilde sturen, maar ik had als teamleider ook een sturende rol. Het beïnvloeden van gedrag liep eigenlijk onbewust al jarenlang als een rode draad door mijn leven heen.

Daarom zou ik nu waarschijnlijk iets als neuromarketing willen studeren

Als ik nu opnieuw voor de keuze voor een studierichting zou staan, zou ik dus waarschijnlijk voor psychologie gaan en meer specifiek voor de master Economic and Consumer Psychology gaan. Een master die neuromarketing ademt. Ik zag dat je deze studie bijvoorbeeld in Leiden kunt doen.

Of communicatie of de PABO?

Maar ik heb nogal brede interesses dus het zou ook iets als Communicatiewetenschap of zo hebben kunnen worden.

En de optie die ik zelfs de laatste jaren nog wel eens serieus overwogen heb is om via een zij-instroomtraject het onderwijs in te gaan. Maar hoewel de kwaliteit van het onderwijs mij zeker aan het hart gaat denk ik dat het tegenwoordig wel haast een soort roeping moet zijn om het onderwijs in te gaan.

Carriereperspectief

Wat ik overigens indertijd en nu nog steeds wel belangrijk vind is dat een opleiding wel wat carriereperspectief heeft. Ik weet dat veel mensen niet het werk doen waar ze voor opgeleid zijn (ik ben er immers een van) maar ik zou niet snel een studie kiezen waar later geen werk in te vinden is. Of heel moeilijk. Filosofie en fotografie bijvoorbeeld vind ik ook heel interessante vakgebieden maar dat lijkt me carrieretechnisch wel lastiger.

Waar zou jij voor kiezen als je – met de kennis en levenservaring die je nu hebt – opnieuw zou moeten kiezen?

Volg mij ook op social media!

2 reacties

  1. Grappig! Ik vond school nooit zo leuk en zo dwaalde ik van de havo naar de mavo en hierna de mtro. Reizen leek mij leuk, het was een pretstudie. Ik kwam terecht bij een bank, deed in de avond de MER en nu tig jaar later weg bij de bank en nu ben ik gestart met de Pabo. Van alles wat dus. Maar denk dat ik wel mijn roeping heb gevonden.

    • Da’s toch prachtig dat je uiteindelijk je roeping vindt. En die omwegen zijn er vast ook niet voor niks geweest denk ik altijd.

Schrijf een reactie